هیسترکتومی یا برداشتن رحم

هیسترکتومی یا برداشتن رحم
هیسترکتومی عملی است برای برداشتن رحم زنان. زنان ممکن است دلایل مختلفی برای هیسترکتومی داشته باشند از جمله:
•فیبروم رحم که درد، خونریزی و سایر مسائل را در پی دارد.
•افتادگی رحم، که رحم از جای طبیعی خود به پایین و به سمت کانال واژن حرکت می کند
•سرطان رحم، گردنه رحم یا تخمدان
•اندومترویز
•خونریزی غیر طبیعی واژن
•درد مزمن ناحیه لگن
•آدنومیوز یا ضخیم شدن رحم
هیسترکتومی به هر دلیل غیر از سرطان، زمانی انجام می شود که تمام روش های دیگر درمان امتحان شده باشد و موفقیتی حاصل نشده باشد.
                                             
انواع هیسترکتومی:
بسته به دلیل انجام این عمل، جراح تصمیم می گیرد که آیا کل رحم را بردارد یا تنها بخشی از آن بایستی برداشته شود. بیمار و پزشک معالج، گاهی نوع عمل را اشتباه انتخاب می کنند بنابراین مهم است که روشن شود که گردنه رحم بایستی برداشته شود و/یا تخمدان ها باید برداشته گردد.
•در یک هیسترکتومی ساب توتال یا سوپراسرویکال، جراح تنها بخش بالایی رحم را بر می دارد و گردنه رحم سرجای خود باقی می ماند.
•هیسترکتومی کامل کل رحم و گردنه رحم را برمی دارد.
•در یک هیسترکتومی رادیکال، جراح کل رحم، بافت های کنار رحم، گردنه رحم و بخش بالای واژن را بر می دارد. هیسترکتومی رادیکال تنها زمانی انجام می گیرد که مسئله سرطان درمیان باشد.
تخمدان ها نیز ممکن است برداشته شود—تحت عملی به نام اوفورکتومی—یا ممکن است سرجای خود باقی بماند.
تکنیک های جراحی برای هیسترکتومی
جراحان از روش های مختلفی برای هیسترکتومی استفاده می کنند که بستگی دارد به تجربه جراح، دلیل انجام هیسترکتومی و سلامت عمومی بیمار. تکنیک هیسترکتومی زمان بهبودی و نوع زخمی که بعد عمل به جا می ماند را تعیین می کند.
دو راه برای عمل جراحی وجود دارد--- روش سنتی یا عمل باز و جراحی کمتر تهاجمی یا MP.
عمل باز هیسترکتومی:
عمل باز هیسترکتومی در ناحیه شکمی انجام می شود. این متداولترین نوع هیسترکتومی است و حدود 65 درصد از کل عمل های هیسترکتومی را شامل می شود.
برای انجام عمل باز هیسترکتومی، جراح برشی در حدود 12 تا 17 سانتیمتر، بصورت عمودی یا افقی، روی شکم ایجاد می کند. سپس جراح رحم را از طریق این برش خارج می کند.
بطور متوسط، در این روش، بیمار بیش از سه روز در بیمارستان خواهد ماند. پس از عمل نیز جای زخم قابل مشاهده ای در محل برش به چشم می خورد.
هیسترکتومی ام آی پی
چندین روش برای انجام هیسترکتومی ام آی پی وجود دارد:
•هیسترکتومی واژینال. جراح برشی در واژن ایجاد می کند و رحم را از طریق این برش خارج می کند. برش بسته می شود و جای زخم قابل مشاهده ای در این روش وجود ندارد.
•هیسترکتومی لاپاراسکپی. این عمل توسط یک لاپاراسکوپ انجام می شود که لوله ای مجهز به دوربین و روشنایی است، این ابزار از طریق چند برش کوچک روی شکم یا چنانچه تنها به یک برش نیاز باشد در ناحیه ای در زیر شکم وارد می شود. جراح هیسترکتومی را از خارج از بدن انجام می دهد و عمل جراحی را روی صفحه مانیتور مشاهده می کند.
•هیسترکتومی واژینال به کمک لاپاراسکپی. با استفاده از ابزار لاپاراسکپی جراح رحم را از طریق برشی در قسمت واژن خارج می کند.
•هیسترکتومی لاپاراسکپی با استفاده از ربات. این روش شبیه هیسترکتومی لاپاراسکپی می باشد ولی جراح سیستم رباتیک ابزار جراحی را از بیرون از بدن بیمار کنترل می کند. تکنولوژی پیشرفته به جراح این امکان را می دهد که از حرکات طبیعی مچ دست استفاده کند و هیسترکتومی را از طریق نمایشگری سه بعدی رصد کند.
مقایسه هیسترکتومی ام آی پی و هیسترکتومی شکمی:
استفاده از هیسترکتومی ام آی پی برای برداشتن رحم در مقایسه با هیسترکتومی باز، مزایای زیادی دارد. درکل ام آی پی دوره بهبودی سریعتری دارد، طول مدت ماندن بیمار در بیمارستان کمتر است، درد و جای زخم کمتری دارد و احتمال عفونت نسبت به روش باز، کمتر است.
با روش ام آی پی عموما بیمار می تواند به فعالیت های معمول خود پس از سه تا چهار هفته بازگردد در مقایسه با روش باز که به حدود چهار تا شش هفته نیاز دارد. هزینه ام آی پی کمتر از هزینه هیسترکتومی باز می باشد، بسته به ابزار و زمانی که در اتاق عمل صرف شده باشد. هرچند عمل رباتیک می تواند گرانتر باشد. همچنین ریسک کمتری برای داشتن فتق در ناحیه برش وجود دارد.
هر بیماری برای روش ام آی پی نمی تواند کاندید مناسبی باشد. وجود جای زخم از جراحی های قبلی، اضافه وزن و وضعیت سلامت همگی می توانند روی توصیه به ام آی پی اثر بگذارند. بهتر است با پزشک خود درباره اینکه آیا شما کاندیدای مناسبی برای ام آی پی هستید یا خیر صحبت کنید.

خطرات هیسترکتومی
هیسترکتومی عملی کم خطر است.اغلب زنانی که تحت این عمل قرار می گیرند مشکل جدی با این عمل ندارند. گرچه مانند هر عمل جراحی دیگر، هیسترکتومی نیز می تواند برای تعدادی از بیماران مسئله ساز باشد. برخی از این مشکلات عبارتند از:
•بی اختیاری ادرار
•افتادگی واژن (قسمنی از واژن از بدن بیرون می زند)
•تشکیل فیستول ( ارتباطی غیر معمول که بین واژن و مثانه ایجاد می شود)
•درد مزمن
سایر ریسک های هیسترکتومی شامل عفونت زخم، لخته خون و آسیب به ارگان های مجاور می باشد، هرچند چنین مسائلی خیلی شایع نیستند.
پس از عمل انتظار چه چیزی داشته باشیم؟
پس از هیسترکتومی، چنانچه تخمدان نیز برداشته شود، بیمار وارد دوران یائسگی می شود. اگر تخمدان ها برداشته نشود بیمار ممکن است زودتر از موعد وارد دوران یائسگی شود.
به بسیاری از بیماران توصیه می شود که از نزدیکی پرهیز کرده و از بلند کردن اجسام سنگین تا شش هفته پس از هیسترکتومی اجتناب کنند.
پس از هیسترکتومی اکثریت بیماران احساس می کنند که عمل موفقیت آمیز بوده و مشکل اصلی آن ها (برای مثال درد یا پریودهای شدید) برطرف شده است.
زمان انتشار: شنبه 07 شهريور 1394 (4 سال قبل)
تعداد بازدید: ۲۸۹۹